ผมไม่ใช่นักอนุรักษ์ !!  เพียงแค่หวังว่า สักวัน ชุมชน และ ป่า จะอยู่กันได้อย่าง สอดคล้อง และ สมดุลย์

เขาใหญ่ ฝั่งนครนายก คือ กำแพงหลังบ้านของผม เป็นหลายสิ่ง หลายอย่างๆ ให้กับเรา ครอบครัวเล็กๆ ครอบครัวหนึ่ง โรงเรียน ลูกผม ก็ เกือบจะติดเขต อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ หรือ มรดกโลก เขาใหญ่ บ้านของเรา ก็อยู่ในอ้อมกอดของเขาใหญ่ เราได้รับ อิทธิพล จากผืนป่าแห่งนี้ บางครั้ง เราก็ทำมาหากิน ก็ใช้เขาใหญ่ มองเห็นการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ของ เขาใหญ่ ตั้งแต่เด็ก จนถึง ปัจจุบัน ผืนป่าที่กว้างใหญ่ จวบจนป่านนี้ ยังเดินไม่หมด เที่ยวไม่ทั่ว ด้วยเหตุนี้ ผมจึงเปิดเว็ปไซท์ นี้ขึ้นมา เพื่อเก็บบันทึก เรื่องราว ของ เขาใหญ่ กำแพงบ้านของเรา ให้หลายคน ได้รู้จัก มากยิ่งขึ้น อย่างน้อย ก็เพียงอยากจะบอกว่า สถานที่แห่งนี้ มีอะไรบ้าง ที่เราควรจะเก็บรักษาไว้ แล้วเราจะทำอย่างไร ต่อไป เพื่อให้เขาใหญ่แห่งนี้ อยู่กับเราไปอีกนานแสนนาน …

24 เมษายน 2549 โครงการ ป่าสร้างฝัน เกิดขึ้นมาอย่างกระทันหัน ภายหลังที่ได้พูดคุย สนทนาตามประสา เพื่อนฝูง ที่แวะมาเยียมเยือน อยากให้เด็กๆ ได้รู้จัก ธรรมชาติ จุดเริ่มต้น จากครอบครัวเล็กๆของผม ไปสู่ครอบครัวเพื่อนฝูง วันนี้เราขยายวงไปอีกก้าวหนึ่ง ไปสู่ครอบครัว อื่นๆ ที่แวะเวียน มาสัมผัสธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ที่สวยงาม

ด้วยเหตุนี้ เราพยายาม สร้างจุดศูนย์กลาง ของเราในแต่ละชุมชน รอบๆ เขาใหญ่ฝั่งนครนายก ร่วมเป็นเครือข่ายซึ่งกันและกัน ตลอดจนเป็นสถานที่ สำหรับ สร้างจิตสำนึกรักธรรมชาติ ถ้อยที ถ้อยอาศัย กันระหว่าง ชุมชนและป่า จุดเริ่มต้นของการปรับตัว เรียนรู้ เรื่องราวของธรรมชาติ และ ป่าเขาใหญ่ ฝั่งนครนายก

จากอดีตถึงปัจจุบัน เราพยายามปลูกต้นไม้ รักษาลำธาร ให้ใสสะอาด ทำให้พื้นที่รอบๆบ้านเรา ได้มีสภาพใกล้เคียงกับพืนป่า เราพยายามที่จะปลูกป่าในใจคน เพื่อที่จะได้กลับไปปลูกป่าที่บ้าน หรือ พื้นที่ของตน ด้วยสองมือ มันอาจจะทำอะไรได้ไม่มากนัก แต่สักวันหนึ่ง ชุมชนและป่า คงจะอยู่ได้อย่างสอดคล้องและสมดุลย์ ชุมชนมีรายได้ จากการท่องเที่ยว การค้าขายสินค้าเกษตร นักท่องเที่ยวก็มีความสุข กับการได้ใช้ชีวิต ในวันหยุดพักผ่อน ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันไป แล้วผลลัพท์ก็กลับคืนสู่ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม รอบๆชุมชน

เราอยู่กับชุมชน เรามองเห็นปัญหาของชาวบ้าน เรามีรายได้ เรามีงานทำ หากชาวบ้านไม่มีงาน ไม่มีรายได้ เขาก็เข้าป่า หาของป่า หาเพื่อพออยู่พอกิน ยังไม่เท่าไหร่ เสียหายน้อยหน่อย แต่หาเพื่อการค้า ปลดหนี้สินแล้ว  ต้องหาให้มากขึ้น จะได้เงินมากขึ้น อันนี้เสียหายมาก

คุณไม่ต้องบริจาค สิ่งของใดๆ เพื่อช่วยเหลือพวกเขาหรอกครับ เพียงคุณอุดหนุน พวกเขาหน่อย ใครมีสินค้าจากสวนมาขาย ก็อุดหนุนหน่อย หากเป็นของป่าก็อย่าไปอุดหนุนก็แล้วกัน ไม่มีคนซื้อ เขาก็ไม่เอามาขาย ใครไม่มีสวน ไม่มีสินค้า มาขาย มีแรง แรงงานก็อุดหนุนเขาได้ ให้เขาพาเที่ยว พาชม ที่นู้นที่นี่ ให้ค่าแรงเขาไป แค่นี้เขาก็มีรายได้ ครอบครัวก็มีรายได้ หากเขารู้ว่าป่าสร้างรายได้จากเขา จากการได้พาเที่ยวชม เขาก็ดูแลรักษาป่า ของเขาเอง พาไปชมที่ ที่มีกล้วยไม้ออกดอก ดีกว่า ตัดกล้วยไม่มาขาย

ในส่วนตัวนักท่องเที่ยวเองก็ควรจะมีจิตสำนึก ในการดูแลธรรมชาติ บ้าง ไม่ควรเห็นแก่ตัวกันจนเกินไป ไม่อุดหนุนกันชาวบ้านเขาก็ไม่ว่า แต่ถ้ามาสร้างความเดือนร้อนกัน ผมเชื่อว่าหากวันใด ชุมชนเข็มแข็งขึ้นมา ย่อมมีกำลัง เป็นหูเป็นตาให้กับเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องไม่มากก็น้อย เมื่อถึงวันนั้น บทเรียนสำหรับนักท่องเที่ยวที่ไร้จิตสำนึก ก็จะคงมีค่าที่สูงขึ้น

วันนี้เรามีเพื่อน เรามีชุมชน ที่รายล้อมรอบๆเขาใหญ่ ร่วมเป็นเครือข่ายซึ่งกันและกัน เป็นกำแพงแห่งความพอดี และ พอเพียง ระหว่างชุมชน และ ป่า เพียงเพื่อหวังว่า พื้นที่ป่าไม้ พื้นที่สีเขียว จะข้ามล้น ไปสู่ ชุมชนเมือง ได้บ้าง

วิถีพอเพียง ผูกพัน แบ่งปัน ชุมชน คน น้ำ ป่า

นาวี ผาจันทร์
ป่าสร้างฝัน เขาใหญ่ นครนายก